رسانه ۷، ۱۴۰۴/۰۱/۱۶
48 هزار ایرانی سال نو را در جوار هخامنشیها جشن گرفتند. استقبال ایرانیها از تخت جمشید، پارسه و پاسارگاد دوباره این آثار بازمانده از 2500 سال گذشته را در صدر بازدیدهای نوروزی قرار داد. تخت جمشید امسال هم مثل سال گذشته شاهد صف طولانی خودروهای گردشگران بود.
سال گذشته صف خودروهای گردشگران به 5 کیلومتر رسید. وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تعداد ایرانیهایی که سال جدید مسافر شیراز شدند و تاریخ هخامنشیها را در کوه رحمت یا کوه مهر به تماشا نشستند ۴۸۹ هزار و ۲۴ نفر اعلام کرد. مشابه چند سال اخیر حافظیه و سعدیه در ردیف بعدی سایتهای تاریخی پربازدید قرار گرفتند. در حافظیه ۴۸۲ هزار و ۶۷ بازدید و سعدیه با ۳۱۶ هزار و ۱۴۳ بازدید ثبت شد.
پاسارگاد نیز با ۲۱۳ هزار و ۴۴ بازدید در رتبه چهارم، ارگ کریمخان با ۱۷۹ هزار و ۴۴۶ بازدید در جایگاه پنجم و باغ فین کاشان با ۱۷۱ هزار و ۳۵۶ بازدید در رتبه ششم پربازدیدترین اماکن تاریخی کشور قرار گرفتند. این آمار نشان میدهد همچنان رتبههای اول بازدید از اماکن تاریخی کشور در اختیار استان فارس قرار دارد. ایرانیها در چند سال گذشته بیشترین بازدید را از تخت جمشید، حافظیه و سعدیه داشتهاند. حضور گردشگران در این سایت تاریخی هر سال لزوم افزایش تعداد نیروهای یگان میراث فرهنگی در این سایت جهانی را گوشزد میکند.
پایگاه میراث فرهنگی تخت جمشید هرساله در ایام نوروز از نیروهای داوطلب و راهنماهای محلی کمک میگیرد اما این همکاری هم جوابگوی جمعیتی که به مرودشت میآیند تا یادگار باقی مانده از داریوش کبیر را نظاره کنند نیست. مرودشت امسال هم میزبان گردشگران و خانوادههای زیادی از نقاط مختلف ایران بود؛ خانوادههایی که شاهد شاهنامه خوانی فرزندان خود بودند. تخت جمشید هم مثل خیلی از آثار تاریخی فاقد مسیر و تجهیزات لازم برای حضور گردشگران معلول است. هخامنشیها در این نوروز نیز شرمنده گردشگران معلول خود شدند اما نیروهای پایگاه جهانی سعی کردند تا معلولان و افراد کم توان و کهنسال را با ماشینهای پایگاه به نقطهای نزدیک تخت جمشید انتقال بدهند تا آنها با سختی کمتری از این آثار بازدید کنند. تخت جمشید را داریوش اول در سال ۵۲۱ – ۴۸۵ قبل از میلاد بنیاد نهاد و جانشینان وی در تکمیل و گسترش آن کوشیدند. بعضی، تاریخ بنیانگذاری صفه تخت جمشید را ۵۲۰ قبل از میلاد و برخی ۵۱۸ قبل از میلاد ذکر میکنند. هنگامی که داریوش اول ارگ سلطنتی و کاخهای خود را در دامنه غربی کوه رحمت یا کوه مهر بنیان گذاشت هیچ نشانهای از سکونت و استقرار جمعیتهای انسانی در آن وجود نداشت.
