ایسنا ۱۴۰۴/۱۰/۶
مهدی صباغزاده در برنامه نمایش فیلم «خانه خلوت» خود با انتقاد از اینکه نسل جوان دستکم گرفه میشود، بیان کرد: خوب بود که در چنین شبی توانستیم از گذشته و تاریخ سینما حرف بزنیم، از اینکه این سینما چه بوده و امروز چه شده، بازیگران ما چگونه بودند و امروز چگونه هستند، چه حرفهایی میزنند و چه دستمزدهایی میگیرند!
برنامه کلاسیکهای کانون کارگردانان با نمایش فیلم «خانه خلوت»، پنجشنبه چهارم دیماه در سالن فردوس موزه سینمای ایران برگزار شد.
در این جلسه پس از نمایش این فیلم، اصغر نعیمی از حضار خواست تا به احترام اصغر عبداللهی که در طول دوران هنریاش، همکاری تنگاتنگ و خلاقانهای با مهدی صباغزاده داشت، یک دقیقه سکوت کنند. سپس از فریدون جیرانی منتقد و پژوهشگر سینما، فیلمساز و رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران دعوت کرد تا درباره فیلمسازی مهدی صباغزاده صحبت کند.
فریدون جیرانی در سخنان ابتدایی، به تشریح نسلهای مختلف سینماگران در ایران و برنامههای آتی کلاسیکهای کانون برای تجلیل از آنان پرداخت و گفت: پنج نسل فیلمسازی از ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۲۷ که «طوفان زندگی» در سینما رکس تهران نمایش داده شد، در سینمای ایران فیلم ساختند. دو نسل متعلق به قبل از انقلاب هستند که از ۱۳۲۷ تا ۱۳۵۷ را در بر میگیرد و سه نسل دیگر، برای بعد از انقلاب هستند که از ۱۳۵۹ تا امروز است. نسل پنجم آمده است و مشغول فیلمسازی است. ما امیدواریم که بتوانیم در کلاسیکهای کانون از نسل اول هم فیلم نمایش بدهیم یعنی بتوانیم «سلطان قلبها» و «گنجِ قارون» را نمایش بدهیم. بتوانیم یادی از خاطره سیامک یاسمی کنیم، از فردین یاد کنیم که فیلم بسیار خوب «سلطان قلبها» را ساخته است.
او افزود: امیدوارم از نسل دوم هم، از آنهایی که هستند و فیلمسازانی که نیستند، بتوانیم فیلم نشان بدهیم که البته همه آنها فیلمهای روشنفکری هستند و امیدواریم دیگر مشکلی نداشته باشیم. برای نمایش «پستچی» و «دایره مینا» داریوش مهرجویی مشکلی نداشته باشیم؛ فیلمهایی که آثار شاخص و مهم سینمای ایران هستند و در واقع، باید امکان نمایش داشته باشند.
این منتقد سینما، مهدی صباغزاده را متعلق به نسل سوم سینماگران ایران دانست و گفت: مهدی صباغزاده از سینماگران نسل سوم محسوب میشود که بعد از سال ۱۳۵۹ و بعد از انقلاب اسلامی به سینما ورود کردند. در واقع، بسیاری از کارگردانان خوب ما از نسل سوم هستند که از جمله آنها میتوان به کیانوش عیاری، رخشان بنیاعتماد، پوران درخشنده، مسعود جعفری جوزانی و ابراهیم حاتمیکیا اشاره کرد. بخشی از فیلمسازان نسل سوم از دل سینمای آزاد بیرون میآیند و کیانوش عیاری، مهدی صباغزاده و مجید جوانمرد، در این دسته هستند و عدهای دیگر هم از دل شرایط جنگی بروز پیدا میکنند. مهدی صباغزاده در واقع، یکی از اولین آغازکنندگان کارگردانی در بعد از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۹ است چون «آفتاب نشینها» را ساخت. قبل از این فیلم، او مستندها و فیلمهای ۱۶ میلیمتری ساخته بود و فیلمهای ۸ میلیمتری موفق او قبل از انقلاب موفق به کسب جایزه شده بودند. مدتی هم مدیر سینما آزاد مشهد بودند بعد به تهران آمدند و در اینجا، فیلم ساختند.
جیرانی درباره همکاریهای خودش با مهدی صباغزاده اظهار کرد: من از سال ۵۹ افتخار داشتم که با مهدی صباغزاده در پنج فیلم «آفتاب نشین ها»، «پرونده»، «سناتور»، «گمشده» و «تصویر آخر» همکاری داشته باشم و «تصویر آخر» جزو فیلمهایی که پخش شد، نبود.
این فیلمساز درباره تأثیر وقایع جامعه بر رویکرد فیلمسازی سینماگران نیز گفت: در سالهایی که فیلمسازان فیلم میسازند، جنس فیلمها بیانگر شرایط زیست آن فیلمساز است که نکته مهمی است. کسانی که از فیلمهای کمدی امسال انتقاد میکنند، باید شرایط زیست فیلمسازان امروز را ببینند. اگر مسیر فیلمسازی صباغزاده را نگاه کنید، وقتی شرایط زیست او تغییر میکند، نوع فیلمسازیاش هم تغییر میکند. دقت کنید این موضوع در همه آثار همه فیلمسازان وجود دارد و شرایط زیست فیلمساز، روی تفکر و اثر آن فیلمساز تاثیر میگذارد.
به گزارش روابط عمومی موزه سینما، در ادامه این برنامه مهدی صباغزاده درباره ورودش به عرصه حرفهای فیلمسازی گفت: در واقعیت امر، من مدیون فریدون جیرانی و غلامرضا موسوی هستم چون که در ابتدای انقلاب، با پیشنهاد جیرانی وارد سینمای حرفهای شدم و موسوی تهیهکنندگی آثار مرا بر عهده گرفت و اینگونه شد که ما توانستیم در آن سالها چند فیلم بسازیم. یکی دیگر از فعالیتهای من این بود که بعد از فیلمسازی، توانستم کانون کارگردانان را با کیانوش عیاری و ناصر تقوایی راه بیاندازیم که بالاخره، شکل گرفت و این مسیر تا امروز ادامه دارد. کارگردانانی که در این کانون حضور دارند، مسئولیتهایی را در دورههای مختلف بر عهده داشتند.
این هنرمند، دوران شکوفایی سینمای ایران را اینگونه توصیف کرد: فیلمسازی من به شرایط و اتفاقات دوران ارتباط پیدا میکند و زمانی که من شروع کردم، دوران شکوفایی سینمای ایران بود. تا جایی که من اطلاع دارم تا سالهای دهه ۸۰، سینمای ایران یک سینمای خوب، باکیفیت و با مضامین اجتماعی خیلی خوبی بود. در آن سالها، جوانان خوبی وارد سینمای ایران شدند که از جمله آنها میتوان به فریدون جیرانی اشاره کرد که فیلمنامهنویسی آثار مرا بر عهده داشت و در آن سالها، تبدیل به کارگردان شاخصی شد. رخشان بنیاعتماد که در نخستین فیلم من «آفتاب نشین ها» حضور داشت، امروز یکی از کارگردانان شاخص سینمای ایران است.
اوبا ابراز تاسف از شرایطی که امروز سینمای ایران از سر میگذراند، اظهار کرد: «واقعا متأثر هستم که چرا جوانان ما و نسل امروز را دست کم گرفتهاند؟ متأسفانه، این نسل نتوانسته مثل نسل گذشته آنطور که باید و شاید به شکوفایی برسد و مسیرشان هموار نیست. بنابراین آثاری که ساخته میشوند، متاسفانه سینمای ایران را به سمت سینمایی سطحی سوق داده و گاه اینطور مطرح میکنند که سلیقه بیننده است و باید به سلیقه بیننده احترام گذاشت و در شرایطی که این مشکلات وجود دارد، از دیدن این فیلمها لذت ببرند. امیدوارم که بهزودی و در آینده نزدیک، شرایط سینما تغییر کند و به شکوفایی برسد.
