تسنیم ۱۴۰۴/۱۰/۱۵
تئاتر شهر» جایی که باید قلب تپندهٔ تئاتر در پایتخت باشد؛ جایی شبیه به مکانی متروکه استف جایی که میان خرابهها محصور شده است. تئاتر شهر که روزی یکی از شیکترین مکانهای هنری و البته تاریخی در قلب پایتخت بود، اکنون چند سالی است که به جایی بهشدت ناامن، بدمنظر و در نهایت شبیه به مخروبهها تبدیل شده است. اطراف این ساختمان دوّار زیبا، آنقدر گونی و حصار و چاله کندهاند که گردوخاک تمام ساختمان را فراگرفته است، دیگر حتی پیدا کردن راه ورود به این ساختمان هم دشوار شده است.
دیماه سال 1400 بود که گزارشی از تجمع دستفروشان و رمالان در اطراف تئاتر شهر منتشر کردیم. در آن گزارش با ابراهیم گلهدارزاده مدیر مجموعه تئاتر شهر همکلام شدیم تا معضلات آن زمان را با مدیر تئاتر شهر در میان بگذاریم.
«بافت فرهنگی مرکز شهر تغییر کرده است. دانشگاه آزاد از کنار تئاتر شهر به سوهانک رفت. دانشگاه هنر به میدان امام هجرت کرد. کتابفروشیهای خیابان انقلاب یا کتابفروشیهای دور و بر تئاتر شهر تبدیل به کافه شدند. کوچههای کناریِ تئاتر شهر ساختمانهایش مسکونی نیست و بیشترشان بهعنوان انبار مورد استفاده قرار میگیرند.
از ساعتی به بعد شهروندی در اطراف تئاتر شهر نیست. خالی شدن اینجا از شهروندان، فضای اینجا را برای طیف دیگری آماده میکند، بوستان کنار تئاتر شهر مشکلات فراوانی دارد.
خانوادهها در اطراف تئاتر شهر احساس امنیت نمیکنند، خدمات لازم در اطراف تئاتر شهر برای اینکه خانواده بیاید و ساعتی اینجا باشد و نمایشی ببیند، وجود ندارد، اما تسهیلات زیادی برای دستفروشی در اینجا صورت گرفته است، درآمدهای زیادی هم در اینجا دارند، برخی از مجموعهها هم از حضور این دستفروشان کسب درآمد میکنند.
شبخوابها اطراف ساختمان تئاتر شهر میخوابند، بهرهبرداری از مبلمان پارک دانشجو برای خانوادهها بسیار دشوار است. اگر این فرآیند همین طور ادامه یابد، ما سرمایهای بهنام تئاتر شهر را از دست خواهیم داد و دچار بحران خواهیم شد.»
