ایسنا ۱۴۰۴/۱۱/۲۴
برخی فعالان حوزه سینما هشدار میدهند که در صورت ادامه روند فعلی گیشه سینما، اسفند امسال ممکن است یکی از کمجانترین ماهها برای سینما باشد و چرخه تولید و نمایش آثار بیشتر تحت تأثیر قرار گیرد و حتی شاید منجر به «تعطیلی موقت» برخی سالنها شود.
به گزارش ایسنا، سینمای ایران در حالی به ماه پایانی سال نزدیک میشود که نشانههای رکود بیش از هر زمان دیگری در گیشه دیده میشود؛ از کاهش محسوس فروش تا افت تولید و نگرانی سالنداران و پخشکنندگان درباره آینده اکران.
فعالان این حوزه معتقدند مجموعهای از عوامل اقتصادی، اجتماعی و البته افت کیفیت برخی آثار باعث شده سینما از اولویت سبد فرهنگی خانوادهها فاصله بگیرد.
در گفتوگو با دو فعال سینمایی، یکی مدیر یک مجموعه پردیس سینمایی و دیگری مدیر پخش یک شرکت خصوصی، تصویری روشنتر از وضعیت این روزهای اکران ترسیم شده است؛ وضعیتی که به گفته آنها با ریزش بیش از ۵۰ درصدی مخاطبان، افزایش هزینههای تولید و تبلیغات، ضعف فیلمنامهها و رقابت نمایش خانگی، به نقطهای بحرانی رسیده است.
محمد قنبری -مدیر سینما مگامال- در گفتوگو با ایسنا به شرایط اکران در ماههای پایانی سال اشاره کرد و گفت: اسفندماه به طور سنتی یکی از ضعیفترین زمانها برای اکران فیلمهاست؛ چراکه همزمانی با فیلم فجر و نزدیکی به شب عید باعث میشود بسیاری از تهیهکنندگان ترجیح دهند آثار پرفروش خود را برای اکران نوروزی نگه دارند.
او توضیح داد که در سالهای گذشته برخی فیلمها به دلیل استقبال جشنوارهای، در همین بازه زمانی اکران میشدند تا از فضای شلوغ سینماها بهره ببرند، اما در سالهای اخیر اغلب فیلمهای حاضر در جشنواره از پیش برای اکران نوروز هماهنگ میشوند و اسفند عملاً به دورهای کمرونق تبدیل شده است.
قنبری در پاسخ به این پرسش که آیا اکران فیلمهای توقیفی میتواند به گیشه جان تازهای بدهد، اظهار کرد: برخی آثار که سالها امکان نمایش نداشتهاند، در صورت اکران میتوانند کنجکاوی و استقبال اولیه ایجاد کنند، اما مسئله اصلی کیفیت است.
به گفته او، مشکل امروز سینما فقط زمان اکران نیست، بلکه از مرحله صدور پروانه ساخت و ضعف فیلمنامهها آغاز میشود.
مدیر سینما مگامال با اشاره به افت کیفی در آثار کمدی و اجتماعی افزود: بسیاری از فیلمها از نظر قصه و ساختار فنی دچار ضعف هستند و الگوهای تکراری سالهای گذشته را بازتولید میکنند. همین مسئله باعث شده مخاطب انگیزهای برای حضور در سالن نداشته باشد و سینما از اولویت سبد فرهنگی خانوادهها خارج شود.
بسیاری از فیلمها از نظر قصه و ساختار فنی دچار ضعف هستند و الگوهای تکراری سالهای گذشته را بازتولید میکنند، همین مسئله باعث شده مخاطب انگیزهای برای حضور در سالن نداشته باشد
او همچنین به شرایط اقتصادی جامعه اشاره کرد و گفت: هزینه رفتن به سینما تنها بلیت نیست؛ هزینههای جانبی مانند خوراکیها نیز در تصمیم خانوادهها تأثیرگذار است. هرچند قیمت بلیت نسبت به سایر هزینههای زندگی چندان بالا نیست، اما در مجموع فشار اقتصادی باعث کاهش استقبال شده است.
قنبری هشدار داد، در صورت تداوم این وضعیت، برخی سالنها ممکن است ناچار به تعطیلی موقت یا تعدیل نیرو شوند.
به گفته او، هزینههای جاری سینماها از جمله اجاره، شارژ مجتمع، مالیات، آب و برق بالاست و فروش نامنظم در روزهای میانی هفته میتواند تراز مالی مجموعهها را با مشکل مواجه کند.
او در پایان تأکید کرد: تنها راه عبور از بحران، تولید فیلمهای باکیفیت با کارگردانان و بازیگران شاخص است. اگر آثار جذاب و متفاوت ساخته شود، مخاطب حتی در شرایط سخت اقتصادی نیز برای تماشای فیلم خوب به سینما بازخواهد گشت.
