ماهنامه خط صلح ۱۴۰۴/۱۲/۹
آثار باستانی و میراث فرهنگی و هنری هر سرزمینی معرف و پشتوانه و اساساً سند گویای هویت و اصالت آن سرزمین و ملتش به شمار میرود و جزو ثروتهای گرانبها و اندوختههای ارزشمند هر ملتی در زمینههای گوناگون و منحصر به فرد گذشتگانشان است و ضروری است که حفظ و نگهداری شوند. آثار جامانده از تمدنهای گذشتهی ایران زمین چون تمدن ماد، هخامنشیان و غیره پیامرسان موضوعات بسیار مهمی مانند اندیشههای ناب انسانی و ارزشمند نخبگانی چون زرتشت، کورش، مانی و مزدک و بسیاری از فیلسوفان ایرانی در دورانهای مختلف تاریخی است که چنانچه افکار و اندیشههایشان از سوی بیگانگان مورد هجوم و تخریب قرار نمیگرفت و به انحراف کشیده نمیشد، چه بسا امروز در سایهی فلسفه و علوم و آرمانهای آن تمدنهای سترگ در سراسر خاک گستردهی ایران هیچ چشمهای نمیخشکید و درختی از جا کنده نمیشد و کشور و مردمانش در رفاه و آسایش سرآمد ملل جهان بود. کردار و اندیشههایی انسانی با زور سرنیزه و با خیانت از میان برداشته شدند و آنها را از ذهنها زدودند و به جایش مشتی جعل و خرافه و اوهام رواج دادند که نتیجهاش ویرانیهای مستمر و فقر و فلاکت و جهالت برای مردمان این سرزمین را به دنبال داشته است.
ادامهی مطلب