رضا دادویی پر کار است و خود را در عین حال میانهرو و اصلاحنگر میداند و در تئاتر، سینما و موسیقی اسم و رسمی دارد. اما شاید بیشتر او را در مقام مترجم بشناسند با اینکه بارها با آثار برجستهای، کارگردانی تئاتر و سینما را در کارنامهاش ثبت کرده و در زمینه مدیریت نیز فعالیتهایی را پشتسر گذارده است.
او درباره خود نوشته است: “متولد ششم بهمن ماه 1355 هستم؛ فارغالتحصیل بازیگری از مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما 1374 هستم. سال 1380 کارشناسی تمام شد و همان سال وارد دوره کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی شدم و دو سال بعد با ارائه پایاننامهای با موضوع “نیهیلیزم و تاثیر آن بر آثار نمایشی عباس نعلبندیان” فارغالتحصیل شدم. در کنار درسهای دانشگاه به دلیل علاقمندی زیاد از دوران کودکی در کلاسهای آزاد موسیقی شرکت کردم. ردیف آوازی را با استاد کریم صالح عظیمی و ردیف دوره عالی تار را با استاد هوشنگ ظریف و ردیف میرزا عبدالله را با مرحوم استاد عطا جنگوک گذراندم. دوره دکترای پژوهش هنر را با گرایش جامعهشناسی سینما و تئاتر ایران از کودتای ٢٨ مرداد ٣٢ تا انقلاب سال ٥٧ در دانشگاه تهران میگذرانم. مجموعه آثار هارولد پینتر، شکسپیر، هنریک ایبسن و استریندبرگ و کتابهایی از کاواباتا، موراکامی، مارکز، پرل باک، آداموف، اینگ و… ترجمه و منتشر کردهام. قصهها و فیلمنامههایی نوشتهام و فیلمهای کوتاه و بلندی ساختهام که “عزیمت”، “از میان آینه” و “تعبیر خواب” از آن جمله است. در جشنوارههای متعدد شرکت کردهام و نزدیک به 15 جایزه داخلی و خارجی دریافت کردهام. در طی این سالها جسته و گریخته در روزنامهها و مجلات زیادی مطلب نوشتم. از فصلنامه تئاتر گرفته تا روزنامه شرق. دفتر شعری به نام “هزار پرنده فریاد در گلو” چاپ کردهام. در دانشگاههای مختلفی درس میدهم و هنوز میخوانم و تئاتر و فیلم میبینم و به موسیقی گوش میدهم… همین و بس.” ادامهی مطلب





