کلیپ صوتی شرح (اعلامیه جهانی حقوق بشر مفاد 1و2و25و26)

نامه ای از گلرخ ایرایی؛ صدای قربانیان دهه ۶۰ باشیم

در پی پذیرش شکایت مریم اکبری منفرد توسط گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل درباره رسیدگی به پرونده برادر و خواهرش که در کشتار سال ۶۷ اعدام شده اند، گلرخ ابراهیمی ایرایی فعال حقوق بشر محبوس در بند زنان زندان اوین طی نامه ای سرگشاده ضمن ابراز همدردی با مریم اکبری منفرد این اقدام را گامی مثبت و مقدمه ای برای دادگاهی ناقضان حقوق بشر خواند، همچنین در این نامه از خانواده قربانیان خواست همچون مریم اکبری منفرد به عنوان شاکی خصوصی نسبت به وضعیت عزیزانشان اقدام کنند.

به گزارش هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دادخواهی مریم اکبری منفرد درباره قتل اعضای خانواده اش که از فعالان سیاسی بودند سرانجام با پذیرش شکایت او توسط گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل به موفقیت رسید.

ادامه‌ی مطلب

کلیپ صوتی شرح (کنوانسیون پروتکل دوم کنوانسیون 1954 میلادی بخش اول)

صدای غلام‌محمد احسانی خاموش شد

غلام‌محمد احسانی، پیشکسوت موسیقی محلی دیار جام، شب گذشته درگذشت و آوازش خاموش شد.

به گزارش ایسنا، این‌بار غلام‌محمد احسانی از هنرمندان پیشکسوت تربت‌جام بود که در سکوت رفت؛ وی بعد از تحمل بیماری در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد درگذشت.

ادامه‌ی مطلب

کلیپ صوتی شرح (میثاق‌ بین‌المللی‌ حقوق‌ اقتصادی‌ اجتماعی‌ و فرهنگی مفاد 13 و 14 و 15)

کلیپ صوتی شرح (اعلامیه جهانی حقوق بشر مفاد 22 و 26 و 27 مصوب 1948)

کلیپ صوتی شرح (قانون موافقتنامه تأسیس مقر بین سازمان اسلامی آموزشی)

کلیپ صوتی شرح (پروتکل الحاقی به کنوانسیون های ژنو مصوب 1949 قسمت دوم)

کلیپ صوتی شرح (پروتکل الحاقی به کنوانسیون های ژنو مصوب 1949قسمت اول)

علی اشرف درویشیان و پیرامون/ محمد مهدی پور

علی اشرف درویشیان یا همان لطیف تلخستانی، مرد شریف سال های ابری، بعد از سال ها نوشتن و ترسیم دردهای طبقه محروم در سن ۷۶ سالگی این جهان پرآشوب را ترک کرد. هدف این متن نه پرداختن به نقد درون مایه آثار درویشیان و نه تحلیل های این چنینی است؛ این یادداشت -هم چنان که نام پیرامون بر خود دارد-، سعی خواهد کرد به پیرامونی بپردازد که همیشه در نوشته های درویشیان در مرکز توجه قرار می گیرد، پیرامونی که شاید برای عده ای غریب و خارج از درک به نظر برسد. درویشیان که متعلق به نسلی از نویسندگان چپ‌گرای ایرانی بود-و شاید آخرین آن ها-، نویسندگانی که در کنار کار ادبیات به عنوان یک مبارز سیاسی هم به ایفای نقش می پرداختند و به نوعی به عنوان پایگاه صدور تفکرات سیاسی و اجتماعی و سخنگوی جامعه ای عمل می کردند که سال ها این رسالت را تنها بر دوش شاعران دیده بود. سابقه ادبیات رئالیستی و پرداختن به رنج توده ها برمی گردد به مشروطه و آن واخوردگی عظیم حادث شده در آن زمان؛ و رنج های پی در پی بود که مردمان آن دوران در راه پافشاری بر آرمان های مشروطه و ستم هایی که بر آنان رفت، درک کرده بودند و بعدها این رنج ها در شعر شاعران عصر مشروطه به خوبی منعکس شد.

ادامه‌ی مطلب