روایت پیمان شریعتی از شایعه نوبت‌فروشی

در ابتدای هفته در خروجی یک سایت خبری، گزارشی با موضوع «نوبت‌فروشی در تئاتر شهر» منتشر شد که در آن ادعا شده بود یک کارمند تئاتر شهر با دریافت مبالغی از چند کارگردان، اقدام به فروش و جابه‌جایی نوبت در تئاتر شهر کرده است. موضوع برای جامعه هنری حساسیت‌برانگیز و موجب واکنش‌های متفاوت شد. در متن خبر، انگشت اشاره به‌سوی مدیریت سابق تئاتر شهر، پیمان شریعتی هم رفته بود که به‌نوعی از وضعیت آگاه بوده و البته در متن گزارش آمده است که او در همان زمان پیگیری و اقدام به رفع مشکل کرده بود.

حال پیمان شریعتی که در مقام معاون اجرایی اداره کل هنرهای نمایشی مشغول به کار است درباره این ماجرا که تأکید دارد به‌دلیل حفظ آبرو و حرمت خانوادگی افراد خاطی و جلوگیری از بروز مشکل در زندگی‌شان از خبری شدن این موضوع (با همکاری مدیران بالادستی خود) جلوگیری کرده بود، به خبرنگار تسنیم می‌گوید: «سال گذشته، یکی از همکارانم به من خبر داد یک کارگردان که متقاضی اجرا در تئاتر شهر بوده با مشکلی مواجه شده است. وقتی پیگیر شدم و خواستم حضوری بیایند تا صحبت کنیم، گفتند به‌دلیل اینکه تهدید شده‌اند نمی‌توانند به تئاتر شهر بیایند و من هم در زمانی دیگر که برخی همکاران نبودند وقتی را برای صحبت حضوری در دفتر مدیریت تئاتر شهر مشخص کردم». ادامه‌ی مطلب

گزارش صوتی جلسه کمیته‌ دفاع از حقوق جوان و دانشجو، 3 سپتامبر 2018

دستور قضایی برای متوقف شدن اجرای یک نمایش

مدیرکل هنرهای نمایشی از توقف اجرای نمایش «رویای شب تابستان» به کارگردانی مریم کاظمی با دستور قضایی و تلاش برای اجرای دوباره آن خبر داد.

شهرام کرمی با تایید توقیف نمایش «رویای شب تابستان» نوشته ویلیام شکسپیر که قرار بود امشب (18 شهریورماه) در سالن اصلی تئاتر شهر آخرین اجرای خود را روی صحنه ببرد، به ایسنا گفت: این ماجرا بابت تیزری است که در شبکه‌های مجازی از نمایش پخش شده و البته تیزر با تایید اداره کل  هنرهای نمایشی نبوده است و ارتباطی هم با نمایش ندارد، اما به آن ایراد گرفته شده است.

ادامه‌ی مطلب

آژیر قرمز برای تئاتر ایران؟!

تعدای از کارگردانان تئاتر با اشاره به اینکه آژیر قرمز برای تئاتر امروز ایران به صدا در آمده است، بر نبود وحدت میان اعضای خانه تئاتر، تجاری شدن تئاتر و لزوم بازنگری اساسنامه خانه تئاتر تاکید کردند.

به گزارش ایسنا، عصر هفدهم شهریورماه نشستی در سالن کنفرانس تئاتر شهر با عنوان «از تئاتر دولتی تا سازمان تئاتر» به همت کانون کارگردانان خانه تئاتر برگزار شد که در آن رضا حداد، آروند دشت آرای و شکرخدا گودرزی در کنار اصغر دشتی به اظهارنظر  درباره وضعیت فعلی تئاتر و انچه با موضوع نشست مربوط بود، پرداختند.

ادامه‌ی مطلب

چرا تیراژ روزنامه‌ها محرمانه است؟

اعلام تیراژ «واقعی» روزنامه‌ها سال‌هاست که به ابهامی بزرگ تبدیل شده است. روزنامه‌ها که خود باید به عنوان «رسانه»‌ پیشرو شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی صادقانه باشند، اغلب به دلایل مختلفی از اعلام تیراژ «واقعی» روزنامه‌شان سر باز می‌زنند. تا چند سال پیش یکی از مهمترین دلایل این رویکرد، بحث «یارانه» بود اما با حذف شدن تیراژ از شاخص‌های یارانه روزنامه‌ها، دلایل دیگری همانند حفظ آبرو و رقابت‌ پُررنگ‌تر می‌شوند.

در سال ۹۳ یکی از شاخص‌های اعلام شده برای طرح رتبه‌بندی روزنامه‌ها و تخصیص یارانه، تیراژ عنوان شده بود. از تیراژ ۵ هزار تا ۵۰ هزار نسخه هر ۵ هزار نسخه ۰.۴ و از تیراژ ۵۰ هزار نسخه به بالا برای هر ۱۰ هزار نسخه ۰.۱ امتیاز در نظر گرفته می‌شد؛ اما مدتی است که در طرح جدید معاونت امور مطبوعاتی دیگر میزان تیراژ روزنامه‌ها در رتبه‌بندی تاثیری ندارد و برای تمام روزنامه‌ها حداقل تیراژی در نظر گرفته شده که بر همان اساس هم یارانه داده می‌شود.

ادامه‌ی مطلب

کنسرت خیابانی؛ مساله‌ای که به فرصت تبدیل شد

خیلی بعید نبود که پس از طرح موضوع ساده‌ی برگزاری کنسرت خیابانی، پس از چندی این موضوع به یک مساله‌ی با رنگ و بوی امنیتی تبدیل شود و درنهایت، هم سیخ بسوزد و هم کباب؛ اتفاقی که این‌بار اما در فضای مدیریت فرهنگی کشور، به سرانجامی دیگر رسید.

روزی که همایون شجریان از طریق صفحه‌ی شخصی‌اش خواست قلبی خود را مبنی بر برگزاری کنسرت خیابانی رایگان برای مردم ایران مطرح کرد، شاید خودش هم فکر نمی‌کرد که با استقبال و پیگیری رسانه‌ها، این موضوع به یک مطالبه‌ی روزافزون تبدیل شود. شجریان البته دو سال پیش‌تر هم این خواست قلبی را از همین طریق مطرح کرده بود اما با توجه به این‌که ازسوی رسانه‌ها پیگیری نشده بود، طبعا به یک مطالبه‌ی عمومی هم تبدیل نشده بود.

ادامه‌ی مطلب

راز پنهان ماندن موضوعات جنجالی روز کشور پشت دیوار سکوت تئاتر چیست؟

یکی از حلقه های مفقود زنجیره ارتباطی هنر و جامعه کم توجهی به موضوعات و معضلات مهم و اولویت دار اجتماعی است. این مهم در تئاتر که به واسطه نگاه خاص به ارتباطات اجتماعی و نیز نوع مخاطبان،به عنوان یک رسانه تصمیم ساز، از اهمیت بیشتری برخوردار است.

اما چرا این حوزه کمتر به سراغ موضوعات خاص و پرابهام جامعه می رود و همواره این موضوعات، همچون تابویی، تابلوی ورود ممنوع در مسیر خود می ببنند. چرا هنرمندانی که به این سمت و سو حرکت می کنند آنگونه که باید مورد توجه قرار نمی گیرند؟ چرا اینگونه آثار هنری و نمایش ها با آنکه انگشت اشاره بر یکی از حساس ترین مسائل روز می گذراند، حتی در حوزه ارائه وجذب مخاطب نیز با مشکل روبرو می شوند؟ ادامه‌ی مطلب

چیزی شبیه بازیافت زباله

به نظر می‌رسد واژه هایی چون ابتذال یا بازاری به تنهایی نمی‌توانند وضعیت تئاتر کشور و به ویژه تهران را در این دوران نمایندگی کنند. رضا سرور در این گفتگو از غیاب رابطه‏ ارگانیك میان سنت و جریان امروز نمایش ایران و در همین راستا ایجاد نوعی آشفتگی در رویكردهای نمایشی می‌گوید؛ این که چگونه در این آشفتگی، جریان‏‌های لجام‌‏گسیخته‌‏ای مانند تئاتر تجاری، امكان بروز قدرتمندانه‏‌ای پیدا می‌كنند.

رایه صورت‌بندی روشن از وضعیت کلی حاکم بر تئاتر- حداقل در تهران- بسیار دشوار شده است. طبق آمار، روزانه چیزی حدود ١٢٠ نمایش در پایتخت روی صحنه می‌رود که این تعداد در مقایسه با همین ۵-۴ سال قبل به نظر خیره‌کننده می‌رسد. اما در شرایطی که نهادهای دولتی، حاکمیتی و شهرداری‌ برخلاف تجربه جهانی(!) یک‌سره چشم بر حمایت از این هنر بسته‌اند و صفر تا صد هزینه‌های تولید و اجرای نمایش روی دوش هنرمندان گذاشته شده، بیش از آنکه با فعالیتی فرهنگی مواجه باشیم با داد و ستد برای بقا مواجهیم. ادامه‌ی مطلب

اطلاعیه شماره ۱۰۳۸ کمیته دفاع از حقوق پیروان ادیان در خصوص شهروندان بهائی

اطلاعیه شماره ۱۰۳۹ کمیته دفاع از حقوق هنر وهنرمندان در خصوص اعتراض تند هنرمند مشهور